فرار از مسئولیت

هنر فرار از تقصیر: چرا خود را فریب می‌دهیم؟:

تحقیقات روانشناسی شناختی نشان می‌دهد که «قبول کردن همه تقصیرها» یک استراتژی ناخودآگاه برای حفظ کنترل کاذب است. وقتی همه‌چیز را به گردن خودت بگیری، در واقع داری به خودت می‌گویی که «من می‌توانستم جلوی آن را بگیرم» – درحالی‌که اغلب نمی‌توانستی. این رفتار از یک مکانیسم دفاعی به نام «تفکر جادویی» نشئت می‌گیرد که ما را از پذیرش هرج‌و‌مرج واقعی جهان محافظت می‌کند. سوالی که باقی می‌ماند: آیا فرار از حقیقت، همان فرار از تقصیر است؟

راهکار:

این جمله‌ی «همه تقصیرهارو گردن بگیر و فرار کن» دقیقاً همان مکانیسم روانی «قربانی‌سازی خود» است: با پذیرش تمام تقصیرها، در واقع قدرت تغییر را از خودت می‌گیری. دیدگاه جایگزین: به‌جای فرار، بپرس «چه بخشی از این ماجرا واقعاً تقصیر من بود؟» و بقیه را رها کن. اینطوری هم از بار guilt خلاص می‌شی هم کنترل رو پس می‌گیری.

جواب تیکه‌دار: فشار روانی مستقیم روی تو!:

وقتی فردی فشار روانی را مستقیماً به دیگری نسبت می‌دهد، مغز از مکانیسم «فرافکنی» استفاده می‌کند تا اضطراب خودش را کاهش دهد. استرس مزمن فقط ذهنی نیست؛ سطح کورتیزول را بالا نگه می‌دارد، هیپوکامپ را کوچک می‌کند و حتی تلومرهای دی‌ان‌ای را کوتاه می‌کند؛ یعنی سرعت پیری سلولی افزایش می‌یابد. اگر فشار واقعاً مستقیم روی یک نفر باشد، بدنش وارد حالت جنگ یا گریز می‌شود و سیستم گوارش و ایمنی را موقتاً خاموش می‌کند.

راهکار:

این جمله یک مکانیسم دفاعی به نام «فرافکنی» را فعال می‌کند؛ فرد برای کاهش اضطراب خودش، بار هیجانی را مستقیماً به دیگری منتقل می‌کند. جالب اینجاست که معمولاً کسی که فشار را این‌طور بیرون می‌ریزد، خودش در حال تجربهٔ همان تنش است، فقط با جابه‌جایی مسئولیت، آن را موقتاً قابل تحمل می‌کند.

اگر یک هفته گربه باشیم: مرخصی از انسان بودن:

گربه‌ها روزانه تا ۱۶ ساعت می‌خوابند، اما شاید ندانی که فرکانس خرخرشان (بین ۲۵ تا ۱۵۰ هرتز) دقیقاً محدوده‌ای است که از نظر علمی باعث ترمیم بافت‌های آسیب‌دیده و کاهش استرس می‌شود. یعنی در حین تنبلی، مشغول خود-درمانی‌اند. حالا بپرسیم: آیا این مرخصی درخواستی برای فرار از مسئولیت است یا ناخودآگاه به دنبال درمانی زیستی برای خستگی‌های انسانی‌ات می‌گردی؟

راهکار:

پیشنهاد خلاقانه: یک هفته 'گربه‌بودن' را شبیه‌سازی کن: روزی ۱۶ ساعت بخواب، فقط با گرسنگی غذا بخور، در آفتاب لم بده و هر کاری را صرفاً بر اساس میل همان لحظه انجام بده. حتی می‌توانی تقویمت را با وعده‌های 'خرخر' و 'بازی با توپ کاموا' پر کنی تا مرخصی‌ات واقعی‌تر شود.

هر جور بخوای از غلتی که کردی شونه خالی کنی بازم پات وسطه: