دلتنگی بیپاسخ و غم نادیده گرفته شدن در شعر:
مغز انسان در مواجهه با بیتوجهی، همان نواحی مرتبط با درد فیزیکی (آهیانه قدامی) را فعال میکند. حتی تصور اینکه کسی عمداً شما را نمیبیند، سطح کورتیزول را تا ۵۰٪ بالا میبرد. جالب اینجاست که در آزمایشها، طردشدگان سریعتر از نادیدهگرفتهشدگان بهبود مییابند، چون بیتوجهی یعنی «بلاتکلیفی». پس شاید شعر «من بی تو پریشان و تو انگار نه انگار» یک نمونهٔ ادبی از این سردرگمیست. سوال: آیا تا به حال برایتان پیش آمده که نادیده گرفته شدن از یک دعوای صریح دردناکتر باشد؟
راهکار:
این حس آشناست: «من پریشانم و تو انگار نه انگار». روانشناسی میگوید درد نادیده گرفته شدن (ignoring) گاهی از طرد شدن (rejection) هم عمیقتر است، چون ابهامآمیز است و ذهن را در چرخهٔ «چرا؟» گرفتار میکند. برای گذر از آن، نوشتن یک نامهٔ خیالی به او (بدون ارسال) میتواند بار ذهنی را تخلیه کند.