چرا بلدیم از هم غریبه بشیم؟ راز فاصله گرفتن در رابطه:
جالب اینجاست که طبق تحقیقات عصبشناسی، مغز ما وقتی با کسی صمیمی میشویم، همان مسیرهای عصبی که برای تشخیص «خود» و «دیگری» فعال هستند، تضعیف میشوند. یعنی در لحظات اوج نزدیکی، مرز بین من و تو کمرنگ میشود. اما دقیقاً همین انحلال مرزها باعث میشود بعد از یک تنش یا فاصله، مغز برای بازسازی هویت فردی، بهشدت «غریبهسازی» کند تا دوباره خود را از دیگری جدا کند. انگار بلد بودن غریبه شدن، یک مکانیسم بقای هویتی است. آیا این یعنی هر رابطه عمیقی محکوم به دورههای غریبه شدن است؟
راهکار:
این حس آشناست چون در روانشناسی بهش میگن «پارادوکس صمیمیت»: هرچه بیشتر به کسی نزدیک بشیم، ترس از طرد شدن هم بیشتر میشه و گاهی ناخودآگاه فاصله میگیریم تا از درد احتمالی جلوگیری کنیم. شاید یه راهش اینه که دقیقاً همون لحظهای که حس میکنید داری غریبه میشی، یه سوال ساده و بیآسیب از طرف مقابل بپرسی: «این روزا چه حسی داری نسبت به ما؟»