پناه میبرم از هیولای اندوه، به دلخوشیهای کوچکِ در دسترس. پناه میبرم به یک فنجان نوشیدنیِ داغ، یک کارِ کوچکِ عقبافتادهی قابل انجام، یک دلگرمیِ عزیز. پناه میبرم به همبازی یک کودک شدن، به کودکانه جیغ زدن، دیوانه بودن، خندیدن. پناه میبرم به دوست داشتنِ آدمهای دوست داشتنی، پناه میبرم به خواستنِ چیزهای کوچک خواستنی. پناه میبرم به دوست، رفیق، کتاب، فیلم... پناه میبرم به موسیقی،خیابان، شب.️
4.7
،پناه میبرم به آغوش یار ،آخرین سنگر در هجوم سپاه اندوه 🌱ᥫ᭡وقتی که هیچ دفاعی به جز پناه گرفتن نیست
نباید یادت بره که تو کیوت ترین و دوست داشتنی ترین آدم تو زندگیِ منی من دیوونه اون مژه های بلندتم دیوونه موهای فرفری نازت اون خنده هات که قند تو دل آدم آب میکنه و صدات که حالمو خوب میکنه.️
دلخوش باش به باریکه نوری که از بین چین های پرده، روی تخت تابیده. به کتاب نیمهکارهی روی میز. به داغی فنجانت در هوای سرد. دلخوش باش به دو صندلی که هنوز روبهروی هماند. به تنظیم کردن زنگ ساعت برای صبح فردا. به دفترچهی کوچکی که آرزوهایت را نگه میدارد! که معنیِ همین ریز ریزهای ساده، شاید زندگی ادامه دارد باشد🌱ᥫ᭡️
زمان: کندمی گذره وقتی منتظری تند می گذره وقتی دیرت شده طولانی است وقتی بی حوصله هستی کوتاه است است وقتی خیلی شاد هستی زمان به اتفاقات درون تو تو میگذره نه عقرب های ساعت....️
اگر لحظهای پیش کسی حال دلت خوب بود و آروم بودی، هم اون حالو جدی بگیر، و هم اون آدمو. آدمایی که میتونن در روزهای سخت آرامش درونت رو پیدا کنن، دیگه نه به این راحتیا پیدا میشن، و نه به این راحتیا تکرار🌱ᥫ᭡️