“از همه افرادی که در زندگیم دست رد به سینه ام زندند سپاس گذارم، به همان علت بود که کارهایم را خودم انجام دادم و الان در این جایگاه قرار دارم.” __آلبرت انیشتین️
همیشه به انتهای گریه که میرسم؛ صدای سادهیِ فروغ، از نهایت شب را میشنوم، صدای غروب غزالها را، صدای بوق بوق نبودن تو را در تلفن! آرامتر که شدم، شعری از دفاتر دریا میخوانم و به انعکاسِ صدایم؛ در آیینهی اتاق خیره میشوم. در برودت این همه حیرت، کجا ماندهای آخر؟.