عزیزترینم! همهی خوشبختی زندگیام را مدیون تو هستم. تو صبورانه با من مدارا کردهای و بیش از اندازه خوب هستی. میخواهم بگویم همه این را میدانند. اگر کسی میتوانست مرا نجات بدهد، آن فرد تو بودی. همه چیز را از دست دادهام جز ایمان به خوب بودن تو. نمیتوانم بیشتر از این، زندگیات را خراب کنم. گمان نمیکنم هیچ دو نفری خوشبخت تر از من و تو بوده باشند.
رک بگویم؟ ازهمه رنجیدهام... از غریب وآشنا ترسیدهام! ردِ پای مهربانی نیست، نیست... من تمام کوچه را گردیدهام! وزن احساس شمارا بارها... با ترازوی خودم سنجیدهام! بیخیال سردی آغوش ها... من ب آغوش خودم چسبیدهام! من شمارا بارها و بارها... لا ب لای هردعا بخشیدهام! مقصد من ناکجایِ قصه هاست... از تمام جاده ها پرسیدهام! میروم با واژه ها سر میکنم... دامن از خاک شما برچیدهام!🚶♀️💔️