چرا به کسی که دلتنگت نیست پیام ندهی؟:
پدیدهٔ جالبی به نام «اثر زیگارنیک» میگوید: ذهن ما کارهای ناتمام را بهتر از کارهای تمامشده به خاطر میسپارد. وقتی به کسی که دلتنگت نیست پیام میدهی، در واقع یک چرخهٔ اعتیادآور از انتظار و ناامیدی میسازی که مغزت را گروگان میگیرد. تحقیقات نشان داده پیامهای بیپاسخ، همان ناحیهٔ مغز را فعال میکنند که قماربازها هنگام باخت تجربه میکنند. سکوت را بهعنوان یک انتخاب آگاهانه ببین، نه یک شکست. آیا تا حالا شده که یک روز کامل به کسی که دلتنگش بودی پیام ندی و ببینی چه حسی داری؟
راهکار:
این جمله در واقع یک مرز هوشمندانه برای عزت نفس است. اگر دلتنگ کسی هستی که او دلتنگ تو نیست، مغزت دارد تو را فریب میدهد: هورمون دوپامین از انتظار پاسخ لذت میبرد، اما واقعیت این است که هر پیام تأیید نشده، چرخهٔ وابستگی ناایمن را تقویت میکند. پس نخوابیدن به امید جواب، بهتر از بیدار شدن با حسرت سکوت است.