"من به تنهایی معتاد شده بودم. اگر تنهایی را از من میگرفتند، عین آدمی میشدم که آب و خوراکش را ازش گرفته باشند. اگر هر روز یک کمی با خودم خلوت نمیکردم، مثل این بود که ضعیف تر میشدم. چیزی نبود که فکر کنید بهش افتخار میکردم اما بدجوری وابسته اش شده بودم. تاریکی توی اتاق، برایم مثل نور آفتاب بود." من این پارگراف چارلز بوکفسکی و سالهاست دارم زندگی میکنم...
مگر می شود کسی با تو باشد غمی داشته باشد،دردی داشته باشد مگر می شود کسی با تو باشد ناراحتی داشته باشد،اندوهی داشته باشد هر کس که با تو باشد پادشاهی آن جهان را می کند.🤍️