عشق رفت و روی خاطرهها موند:
آیا میدونستی مغز ما هنگام یادآوری یک خاطره عاطفی، دقیقاً همان مدارهای عصبی رو فعال میکنه که در لحظه وقوع تجربه؟ یعنی از نظر نوروساینسی، عشق در خاطرات زندهتر از حضور فیزیکی میتونه باشه. سوال اینجاست: چرا گاهی ذهن ما خاطرات رو شیرینتر از واقعیتشون بازسازی میکنه؟
راهکار:
این جمله تلخ و شاعرانه رو میشه از زاویهای دیگه دید: خاطرات عشق مثل دانههای برفاند – هرچند آب میشن، ولی رد پاشون رو زمین تا همیشه میمونه. به جای حسرت، ازشون به عنوان نقشه راهت استفاده کن برای شناخت بهتر خودت.