در اینجا شعر حافظ را به فال کولیان در به در اندازه می گیرند . نبار باران من از جنس زمینم خوب می دانم... که ای باران پشیمان می شوی از آمدن. در ناودان ها گیر خواهی کرد.. پس آنگه آرزوی خورشید خواهی داشت ! من از جنس زمینم خوب می دانم همان دستان نامردی که رو به آسمان بهر دعا دارند... همان بودند که خنجر را بر پشت سرو نقش عشق کوبیدند... نبار باران بر این زمین و مردمانش که تو پاکی و آلوده می گردی ...️