موقعه رانندگی حواسش نبود و از کوچه رد شد حواسش نبود و تصادف کرد حواسش نبود و تلفنو جواب نداد حواسش نبود و دستشو برید حواسش نبود و حرفمو نشنید حواسش نبود و عکسا رو پاک کرد حواسش نبود و اون حرفو زد حواسش نبود و رفت حواسش نبود و داد زد حواسش نبود و ظرف شکوند قلب شکوند یه روزی هم حواسش نبود و گفت دوست دارم .. / 🙂
قول دادی بمونی. اما سکوتِ پنجرهات، همهی قولهاتو قورت داد. جادهی مخفی؟ بنبست بود. توهمی بودی که من باور کردم. همهی قولهات، فقط راهی برای گم کردنم تو این تنهایی بود️
تو ندانی که چهها با من ویران کردی که مرا یک دفعه از عشق پشیمان کردی چه کسی بعد تو در خانهی من میماند؟ که گلستان مرا گوشهی زندان کردی هر چه از غیر جفا دیده دلت یک عمری همه را نزد من آوردی و جبران کردی ز خدا بند بریدم به تو آلوده شدم و تو محراب مرا خانهی شیطان کردی دل غربت زدهام دلخوش آغوشت بود تو مرا از وطنم نیز گریزان کردی️
میگویند زمان همه چیز را میبرد دروغ است اگر میبرد پس چرا هنوز صدای خندهات از میان باد میآید؟ چرا هنوز شب بوی تو را دارد؟ و چرا هنوز وقتی شعر مینویسم دستم میلرزد مثل همان روز اول دلدادگی️
...نتوانستم که بگویم 'دلم' اینجا مانده است من پیِ 'گمشده ام' امده ام ارغوان را 'میخواهم' آه در خانه ی خود 'بیگانه ام' آن سوی پنجره.. وای ”ارغوان” داشت 'نگاهم'میکرد؛ . . #هوشنگ_ابتهاج️