بی صدا به یادت هستم ، بی سر و صدا دوستت دارم ، در سکوت خاطراتت را مرور میکنم ، در خفا عکس هایت را میبوسم ، تنهایِ تنها کوچه های شهر را زیر باران قدم میزنم ، ذره ذره پیر میشوم ، قطره قطره آب میشوم ، و آهسته میمیرم . !️
کاش من و تو دو جلد از یک رمان عاشقانه بودیم تنگ در آغوش هم خوابیده در قفسههای کتابخانهای قدیمی! گاهی تو را گاهی مرا، تنها بهسبب تشدید دلتنگیهایمان به امانت میبردند(:️