”چشمهایت قهوهای، لحن ِصدایت دلنشین من شدم صادقترین، عاشقترین ِشاعرین.. علت ِبیخوابیام اصلا نمیدانم که چیست.. قهوههای ِسهی ِصبح؟! نه، آن دو چشم ِقهوهایست.
بهت قول نمیدم که تو تاریک ترین لحظات زندگیت نور باشم؛ ولی بهت این اطمینان رو میدم که وقتی تاریک بشه و تنهاترین بشی، دستامو درحالی که دارن محکم دستاتو فشارمیدن، پیدا میکنی.✰️