لذت جنگیدن؛ چیزی که با هیچچیز عوض نمیشود:
مغز انسان برای «جنگیدن» طراحی شده؛ در نوروساینس به این «سیستم پاداش تلاش» میگویند. پاداش ناشی از غلبه بر دشواری از دوپامین خالص لذت بیشتر است و به آن «پاداش شایسته» میگویند. جالبتر اینکه مغز وقتی در حال تلاش است، سطح کورتیزول بالا میرود اما بعد از موفقیت، اتصالات عصبی جدید و دائمی میسازد؛ یعنی لذت جنگیدن واقعاً یک تغییر ساختار فیزیکی در مغز است. این فقط یک حرف انگیزشی نیست.
راهکار:
شاید این لذت فقط به پیروزی نباشد؛ هر بار که در میانهی سختی تصمیم میگیری بمانی، داری «خودِ جنگنده» را در آینه میبینی، و همین برای تغییر نگاه کافی است.