های‌وهوی ذهن و خودتخریبی در رابطه:
در روانشناسی، «نشخوار ذهنی» بازپخش مکرر سناریوهای تهدیدآمیز است که مغز آن را تمرین بقا می‌بیند؛ همین چرخه، اعتماد و همدلی را در رابطه فرسایش می‌دهد و طرف مقابل را از «بهترین آدم» به «خطر احتمالی» تبدیل می‌کند. قتل‌ها اغلب در دادگاه ذهنی رخ می‌دهند، نه در واقعیت. کدام محاکمه بیشتر عمرتان را گرفته: گذشته یا آیندهٔ خیالی؟
راهکار:
این جمله بیشتر گزارش یک «دادگاه ذهنی» است تا قتل واقعی: مغز در های‌وهوی خودش، خاطره‌ها را به متهم تبدیل می‌کند و بهترین آدم‌ها را در نقش خطر احتمالی می‌بیند. آن‌ها واقعاً کشته نشده‌اند؛ فقط از اتاق فکر بیرون رفته‌اند. تصویر تازه: ذهن را از دادگاه به «اتاق آرشیو» ببر؛ جایی که خاطره‌ها ثبت می‌شوند، نه محاکمه.