تو جلیقه نجات نیستی؛ مرزهای شخصی در نجات دادن دیگران:
مثلث کارپمن میگوید نقش «ناجی» بدون مرز، بعد از مدتی به قربانی یا آزارگر تبدیل میشود؛ چون نجات دادن دیگران میتواند راهی برای فرار از درماندگی خود باشد. در علوم اعصاب، همدلی بیمرز «خستگی همدلی» میآورد و مغز را در وضعیت استرس مزمن میگذارد. تاریخ امدادگران هم پر است از کسانی که قبل از غرق شدن، همه را نجات دادند.
راهکار:
جلیقه نجات بودن یعنی شنا کردن به جای دیگری؛ اما آب قانونش این است: هر کس تنها تا عمقی نجات مییابد که دست خودش را بگیرد. مرز، دیوار نیست؛ کانالی است که مهربانی را به خودت هم میرساند.