جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

صحبت با خود

3 پست
متن های صحبت با خود / بهترین متن صحبت با خود [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
کاش نسخه دیگری از خودم داشتم تا بتوانم با او درباره ی همه چیز صحبت کنم. کسی که دقیقاً بداند چه بر من گذشته ، هر چیز کوچکی درباره ی من را به خاطر بسپارد و هرگز از گوش دادن خسته نشود. شاید آن زمان اینقدر احساس تنهایی نمی‌کردم:)️
4.1
تنهایی روانشناسی احساس تنهایی عمیق صحبت با خود نیاز به همصحبت نسخه دیگری از خودم
پژوهش‌های اتان کراس در دانشگاه میشیگان نشان می‌دهد...

احساس تنهایی عمیق و نیاز به هم‌صحبت: نسخه دیگری از خودم:

پژوهش‌های اتان کراس در دانشگاه میشیگان نشان می‌دهد خودگویی دوم‌شخص («تو می‌توانی») ضربان قلب را آرام‌تر می‌کند و عملکرد را بهتر از خودگویی اول‌شخص می‌سازد؛ مغز آن را مثل حضور یک حامی اجتماعی پردازش می‌کند. تنهایی فقط نبودِ آدم نیست، نبودِ روایت مشترک از خود است. حافظه هم متن را تحریف می‌کند؛ نسخه دیگرِ تو می‌تواند دقیق‌ترین شاهدِ اشتباه‌های حافظه‌ات باشد.

راهکار:

نسخه‌ای که دنبالش می‌گردی، با نوشتن یا ضبط صدا ساخته می‌شود؛ آنجا تو هم گوینده‌ای و هم شنونده. پژوهش‌ها نشان می‌دهند خودگویی دوم‌شخص همان مسیرهای عصبی حمایت اجتماعی را روشن می‌کند؛ پس گفت‌وگو با خودت فرار از تنهایی نیست، ساخت یک شاهد درونی است.

کسی که با خودش حرف میزنه دیونه نیست تنهاست...؛ ️
4.7
A person who talks to himself is not crazy, he is lonely...؛
تنهایی روانشناسی حرف زدن با خود احساس تنهایی صحبت با خود تنهایی و درونگرایی
خودگویی بیرونی در کودکان تکلیف‌محور رایج است و در ...

حرف زدن با خود؛ نشانه تنهایی نه دیوانگی:

خودگویی بیرونی در کودکان تکلیف‌محور رایج است و در بزرگسالان هنگام فشار شناختی افزایش می‌یابد؛ پژوهش‌ها نشان داده‌اند صحبت با خود با ضمیر «تو» می‌تواند فاصله روانی ایجاد کند و تنظیم هیجان را بهتر از ضمیر «من» کند. تنهایی الزاماً دیوانگی نیست، اما ذهن غیبت بازخورد اجتماعی را با گفت‌وگوی درونی جبران می‌کند. شما با کدام ضمیر با خودتان حرف می‌زنید؟

راهکار:

خودگویی در روان‌شناسی پدیده‌ای رایج است؛ وقتی صدای درونی نقش هم‌صحبت یا سازمان‌دهنده فکر را می‌گیرد، می‌تواند نشانه نیاز به ارتباط یا ابزار تنظیم هیجان باشد. تفاوت آن با نشانه‌های بالینی در شدت، مدت و آسیب‌کارکردی است.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
‏من توی ذهنم مکالمات بیشتری دارم
تا توی زندگی واقعیم👌🔥️
3.9
روانشناسی تنهایی زندگی واقعی درون‌گرایی صحبت با خود گفتگوی ذهنی
پژوهش‌ها نشان می‌دهند که انسان‌ها به طور میانگین ر...

گفتگوی ذهنی بیشتر از زندگی واقعی؛ نشانه چیست؟:

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که انسان‌ها به طور میانگین روزانه حدود ۶۲۰۰ فکر دارند و بخش زیادی از آن به گفتگوی درونی اختصاص دارد، در حالی که مکالمات واقعی ما با دیگران به مراتب کمتر است. شبکه حالت پیش‌فرض مغز (DMN) در این زمان فعال می‌شود و این گفتگوها به تقویت حافظه و حل مسئله کمک می‌کنند. اگر روزی نیمی از این دیالوگ‌ها را به واقعیت تبدیل کنیم، چه تغییراتی در روابط‌مان رخ می‌دهد؟

راهکار:

این دیالوگ‌های درونی، تمرین‌های ناخودآگاه تو برای ارتباط‌های واقعی‌اند. کافیست گاهی یکی از آن جمله‌ها را با آدم واقعی در میان بگذاری؛ شاید آغاز یک دوستی عمیق باشد.

مشابه ها