نسخه دیگری از خودم

احساس تنهایی عمیق و نیاز به هم‌صحبت: نسخه دیگری از خودم:

پژوهش‌های اتان کراس در دانشگاه میشیگان نشان می‌دهد خودگویی دوم‌شخص («تو می‌توانی») ضربان قلب را آرام‌تر می‌کند و عملکرد را بهتر از خودگویی اول‌شخص می‌سازد؛ مغز آن را مثل حضور یک حامی اجتماعی پردازش می‌کند. تنهایی فقط نبودِ آدم نیست، نبودِ روایت مشترک از خود است. حافظه هم متن را تحریف می‌کند؛ نسخه دیگرِ تو می‌تواند دقیق‌ترین شاهدِ اشتباه‌های حافظه‌ات باشد.

راهکار:

نسخه‌ای که دنبالش می‌گردی، با نوشتن یا ضبط صدا ساخته می‌شود؛ آنجا تو هم گوینده‌ای و هم شنونده. پژوهش‌ها نشان می‌دهند خودگویی دوم‌شخص همان مسیرهای عصبی حمایت اجتماعی را روشن می‌کند؛ پس گفت‌وگو با خودت فرار از تنهایی نیست، ساخت یک شاهد درونی است.