خطر تصمیمگیری نفر دوم در صحبت با خود:
این دقیقاً همان پدیدهای است که در روانشناسی به آن «خودگویی درونی» میگویند. جالب است بدانید که مغز انسان هنگام صحبت با خود، همان نواحی زبانی را فعال میکند که هنگام صحبت با دیگران. یعنی از نظر عصبی، شما واقعاً با یک «شخص دیگر» درون ذهنتان حرف میزنید! این «نفر دوم» در واقع یک شبیهساز اجتماعی است که مغز برای پیشبینی واکنشها ساخته. اما نکته ترسناک: اگر این شبیهساز از کنترل خارج شود، میتواند به توهم شنوایی یا حتی اسکیزوفرنی تبدیل شود. سوالی که پیش میآید: آیا تا به حال شده که «نفر دوم» حرفی زده باشد که خودت را غافلگیر کند؟
راهکار:
این جمله به یک پدیده روانشناختی به نام «خودگویی درونی» اشاره دارد. جالب است بدانید که در واقعیت، ما همیشه چندین «خود» داریم: خود منطقی، خود احساسی، خود منتقد. نکته کلیدی این است که «نفر دوم» نباید تصمیمگیرنده باشد، بلکه باید مشاور. میتوانی از این تکنیک استفاده کنی: قبل از تصمیم مهم، یک مکالمه کتبی بین این دو «نفر» بنویس و بعد خودت به عنوان داور رأی نهایی را بده.