فقط به کسانی توجه کن که حالت را خوب میکنند: اصل روانشناختی رها کردن دیگران:
پژوهشهای شبکههای اجتماعی نشان میدهد ما ۸۰٪ رضایت عاطفیمان را از تنها ۲۰٪ روابط دریافت میکنیم. مغز انسان برای سرمایهگذاری روی پیوندهای ایمن تکامل یافته، نه ترمیم روابط سمی. جالب اینجاست که در نیاکان شکارچی-گردآورنده هم، حذف همقبیلهایهای هزینهبر یک مهارت بقا بود. انتخاب فعال برای رها کردن، برخلاف تصور، ریشه در خرد باستانی دارد. به نظر شما مرز باریک میان مراقبت از خود و بیتفاوتی اخلاقی کجاست؟
راهکار:
این دقیقاً با «قانون ظرف عاطفی» همراستاست: منابع روانی شما محدود است. رها کردن آدمهای انرژیگیر، خودخواهی نیست، بلکه آزاد کردن فضا برای کسانی است که به زندگیتان معنا میدهند. به آن به چشم یک مدیریت سبد روابط نگاه کنید.