مرزبندی با آدمهای سمی؛ همونجا که شناختی جا بذار:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد مغز طرد اجتماعی را در همان مسیرهای درد فیزیکی پردازش میکند؛ پس رها کردن آدم سمی دردناک است. اما هزینه نگهداشتن او به شکل التهاب مزمن، افت تمرکز و فرسودگی پنهان میماند. کدام گرانتر است: درد حاد یکباره یا مالیات روزانه بر انرژی؟
راهکار:
این جمله درباره «هزینه فرصت» است: هر آدمی که نگه میداری، سهمی از وقت، انرژی و آرامشت را میگیرد. معیار «آیا بد است؟» نیست؛ معیار «آیا هنوز ارزش هزینهاش را دارد؟» است. اگر جواب نه، همانجا که شناختی رهایش کن.