نقل قول شکسپیر

پارادوکس زمان: ما زمان را می‌کشیم یا زمان ما را؟:

در فیزیک مدرن، زمان یک بعد خطی و یک‌طرفه نیست؛ در نسبیت عام، جرم می‌تواند فضا-زمان را خمیده کند و گذر آن را کند نماید. این یعنی «کشتن زمان» در سطح کیهانی ممکن است به معنای واقعی رخ دهد. آیا این کشمکش، تنها نمایشی از قانون دوم ترمودینامیک و افزایش آنتروپی در زندگی ماست؟

راهکار:

برای گسترش این ایده، می‌توانید به پارادوکس «کشتن زمان» در روان‌شناسی نگاه کنید: وقتی می‌گوییم «وقت‌کشی» می‌کنیم، در واقع داریم از تنها منبع غیرقابل تجدید زندگی خود استفاده می‌کنیم. شاید بهتر باشد به جای «کشتن»، به «کشت‌کاری زمان» فکر کنیم.

عشقی که جهنم را به چالش می‌کشد: نقل قولی از شکسپیر:

این ایده ریشه در مفهوم «عشق تراژیک» دارد، جایی که شهوت و تقدیر درهم می‌آمیزند. در الهیات مسیحی، «گناه نابخشودنی» اغاطه علیه روح القدس است، اما شکسپیر گناه نابخشودنی را عشقی می‌داند که نجات ابدی را به مسخره می‌گیرد. آیا این نهایت پیروزی عشق است یا شکست منطق؟

راهکار:

برای درک عمق این ایده، میتوانید به نمایشنامه‌های تراژیک شکسپیر مانند «رومئو و ژولیت» یا «آنتونی و کلئوپاترا» مراجعه کنید، جایی که شخصیت‌ها عشق را بر هر چیزی، حتی زندگی یا رستگاری، ترجیح می‌دهند.

جهنم خالیه، همه شیاطین اینجا هستند | نقل قول معروف از شکسپیر:

آیا می‌دانستید این جمله در حقیقت از نمایشنامه «طوفان» شکسپیر (پرده اول، صحنه دوم) آمده؟ جالب‌تر این که در متن اصلی، «شبح» (Ariel) آن را می‌گوید، نه یک شخصیت شرور. این پارادوکس کلاسیک نشان می‌دهد که گاهی بدترین شیاطین، درون خود انسان‌هاست و نه در جهان بیرون. حتی روانشناسان مدرن این ایده را با مفهوم «سایه» در نظریه یونگ تطبیق می‌دهند: آنچه سرکوب می‌کنیم، در نهایت خود را در رفتار ما نشان می‌دهد. سوالی که مطرح می‌شود: اگر شیاطین همه اینجا هستند، پس چه نقشی برای مفهوم «نجات» باقی می‌ماند؟

راهکار:

این جمله در واقع از نمایشنامه «طوفان» شکسپیر (پرده اول، صحنه دوم) برگرفته شده، اما در فرهنگ عامه اغلب به‌اشتباه به او نسبت داده می‌شود. نکته جالب اینجاست که در متن اصلی، شبحی این جمله را می‌گوید. شاید بتوان این نقل قول را بهانه‌ای برای بحث دربارهٔ مفهوم «شر» در روانشناسی و ادبیات دانست.

نقل قول شکسپیر: جهنم خالی است:

جهنم خالیست: روانشناسی شر و شیاطین درون ما:

این جمله معروف از نمایشنامه «طوفان» شکسپیر است، اما روانشناسی مدرن نشان می‌دهد که «شیاطین» واقعاً درون ما لانه دارند. آزمایش میلگرام (۱۹۶۱) ثابت کرد ۶۵٪ از افراد عادی حاضرند شوک مرگ‌بار به یک غریبه وارد کنند، فقط چون یک مرجع قدرت دستور می‌دهد. این یعنی شر نه یک نیروی ماورایی، بلکه یک حالت روانی از اطاعت کور و عدم همدلی است. خطری که هر یک از ما می‌توانیم مرتکب شویم. آیا واقعاً جهنم تهی است، یا ما فقط یاد گرفته‌ایم فرشته‌ها را خاموش کنیم؟

راهکار:

شکسپیر در «طوفان» این جمله را نه برای تسلیم، بلکه برای بیداری می‌نویسد. وقتی جهنم درون ماست، این یعنی کلید خروج از آن نیز در دستان خودمان است. اگر شیاطین خشم، قضاوت و کینه‌اند، فرشته‌های بخشایش و همدلی تنها پادزهر واقعی‌اند.

جهنم خالی است؛ شیاطین در میان ما:

این جمله از نمایشنامهٔ طوفان شکسپیر، به نظریهٔ «شر معمولی» هانا آرنت پیوند می‌خورد: افراد عادی تحت فشار موقعیت می‌توانند به هیولا تبدیل شوند. آزمایش میلگرم نشان داد ۶۵٪ افراد دستور شوک مرگبار می‌دهند. شیطان در بیرون نیست؛ در ساختارهای اجتماعی و نافرمانی از وجدان نهفته است. آیا تا حال به نقش خود در این «جهنم» فکر کرده‌اید؟

راهکار:

اگر جهنم خالی است، پس تمام بدی‌ها در همین لحظه و در میان ماست. پرسش این است: آیا ما آماده مواجهه با آن هستیم؟