معنی دوزخ تهی است؛ نقل قول شکسپیر درباره شیاطین میان ما:
آیا میدانستید این جمله از نمایشنامه «طوفان» (The Tempest) شکسپیر است و توسط پری «آریل» گفته میشود؟ در اسطورهشناسی، مفهوم «دوزخ تهی» ریشه در اندیشهی قرون وسطایی دارد که معتقد بود پس از سقوط لوسیفر، جهنم خالی ماند و شیاطین در زمین پراکنده شدند. جالب اینجاست که روانشناسی مدرن این ایده را به «فرافکنی» ربط میدهد: ما تمایل داریم شر را بیرون از خود ببینیم، درحالیکه ریشههای آن درون انسانهاست. آیا واقعاً همهی شیاطین در میان ما هستند یا بخشی از آنها درون خود ماست؟
راهکار:
این نقل قول از نمایشنامه «طوفان» شکسپیر است؛ جایی که آریل خطاب به خدمه کشتی میگوید. ریشه این عبارت به باور قرون وسطایی برمیگردد که شیاطین پس از سقوط لوسیفر در زمین پراکنده شدند. شاید بتوان این دیدگاه را معکوس کرد: آیا خالی بودن دوزخ به این معنا نیست که انسانها خود به شیطانهای یکدیگر تبدیل شدهاند؟