حذف کردن آدمها؛ وقتی تغییر دادن دیگران بیفایده است:
پژوهشهای روانشناسی اجتماعی نشان میدهد که باور به «تغییرناپذیری اخلاق دیگران» اغلب یک سوگیری ذهنی است؛ آدمها تغییر میکنند، اما فقط وقتی خودشان بخواهند. جالبتر اینکه مغز هنگام قطع رابطه با یک آدم آشنا، فعالیتی شبیه به ترک اعتیاد نشان میدهد؛ پس این «حذف کردن» از نظر عصبی واقعاً درد دارد. سؤال این است: چطور مطمئن میشوی طرف مقابل تغییرناپذیر است، نه اینکه فقط صبرت تمام شده؟
راهکار:
این جمله در واقع یک مرزگذاری است؛ اینکه قبول کردی کنترلی روی تغییر دیگران نداری، تنها چیزی که در اختیار داری انتخاب خودت است. شاید «حذف کردن» اینجا به معنای فاصله گرفتن سالم از آدمهایی باشد که به تو آرامش نمیدهند، نه اعلام جنگ.