رویاهایت را زندگی کن، نه کابوسهایت:
واقعیت علمی: مغز انسان بین تصور یک رویداد واقعی و یک تصویر ذهنی تفاوت زیادی قائل نیست. وقتی مدام کابوسهایت را مرور میکنی، همان مسیرهای عصبی تقویت میشوند که اضطراب را فعال میکنند. اما اگر هر روز رویاهایت را با جزئیات حسّی تجسم کنی، نئوکورتکس آنها را بهعنوان هدف ثبت میکند و ضمیر ناخودآگاهت شروع میکند به جستجوی راههای رسیدن. به همین سادگی، آنچه به آن توجه کنی، بزرگ میشود. پس چرا به جای ترس، به ساختن خیال نپردازی؟
راهکار:
یک تکنیک عملی: هر شب قبل از خواب، ۵ دقیقه رویاهایت را با جزئیات در دفترت بنویس. این کار به مغزت یاد میدهد که بهجای کابوسها، رویاها را بهعنوان نقشه راه ببیند.