چرا کسی که حس ناکافی بودن بهت داد، خودش کامل نبود؟:
در روانشناسی به این میگن «فرافکنی»؛ کسی که دیگران رو ناکافی میبینه، اغلب در حال مقابله با حس حقارت درونی خودشه. پژوهشها نشون میده افراد با عزت نفس شکننده بیشتر دیگران رو تحقیر میکنن تا تعادل روانیشون حفظ بشه. جالبه که مغز انسان انتقاد رو چند برابر قویتر از تمجید پردازش میکنه، برای همین یه جمله تحقیرآمیز میتونه سالها بمونه. اگه معیار کمال رو از آدمی بگیریم که خودش ترکخوردهست، چه چیزی باقی میمونه؟
راهکار:
بهجای اینکه از «کامل بودن» اون آدم بپرسی، از خودت بپرس چرا ترازوی ارزشت رو دست کسی گذاشتی که خودش ترازوش شکسته؟ آدمهایی که دیگران رو ناکافی میکنن، معمولاً آینهی ترسهاشون رو جلوی دیگران گرفتن. ناکافی بودن یه احساس القاییه، نه یه واقعیت ژنتیکی.