قویترین داروی انسان: عشق و تأثیر دوپامین بر مغز:
در علوم اعصاب، عشق واقعاً یک ماده مخدر است. وقتی فرد موردعلاقهات را میبینی، مغزت دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند؛ دقیقاً همان مسیر پاداشی که کوکائین فعال میکند. پژوهشهای fMRI نشان داده عاشقی پرشور از نظر فعالیت مغزی شبیه اعتیاد به مواد است و جدایی، علائم ترک واقعی دارد. پس این جمله فقط استعاره نیست، یک گزارش علمی است. آیا تا حالا به خماری دلتنگی فکر کردهاید؟
راهکار:
این جمله یک استعارهٔ عصبی دقیق است: حضور فرد موردعلاقه دوپامین و اکسیتوسین آزاد میکند و حال را خوب میکند. اما اگر منبع شادی فقط بیرون از خودت باشد، در برابر جدایی آسیبپذیر میشوی. داروی واقعی، عشقی است که به خودت هم میدهی؛ ترکیب عشق به او با عشق به خودت، پایدارترین نسخه است.