دل رنجور: چرا معشوق تنها دواست؟:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد تصویر معشوق، سیستم دوپامین و مواد اپیوئیدی درونزا را فعال میکند؛ همان گیرندههایی که مورفین به آنها وصل میشود. یعنی عشق واقعاً یک مسکن شیمیایی است. حتی در fMRI، درد فیزیکی با دیدن عکس معشوق به شکل محسوسی کم میشود. آیا «تو»ی این بیت یک شخص است یا یک داروی ضددردِ ساختهی مغز؟
راهکار:
این بیت از زاویهای دیگر: هر «دوا»یی برای دل رنجور، در واقع نام دیگری برای «آرامش» است. پرسش این است که آیا آرامش به یک شخص گره خورده یا به حالتی که آن شخص در تو ایجاد میکند؟ در این صورت، راه بازسازی آن حالت درونی، از مسیر خودشناسی میگذرد، نه وابستگی.