لذت اجرای عدالت:
این حس رضایت، ریشه در میل باستانی ما به «عدالت» داره. جالبه بدونیم که «کارما» در فلسفه شرقی، فراتر از یک انتقام کیهانی فوریه؛ اونجا یک قانون پیچیده علت و معلوله که برای رشد روحی ما طراحی شده، نه فقط برای دیدن رنج دیگران. شاید لذت واقعی، رها شدن از این چرخه باشه.
راهکار:
به جای تمرکز بر کارمای دیگران، روی «رشد پس از سانحه» (Post-Traumatic Growth) خودت کار کن. یعنی از یک تجربه منفی، برای قویتر شدن و پیدا کردن معنای جدید در زندگی استفاده کنی. این سازندهترین انتقامه!