رقص خیال در دل:
این غزل پرشور از مولانا، شاعر بیهمتای عرفان، به زیبایی تاثیر خیال یار (یا معشوق ازلی) را بر ذهن و دل به تصویر میکشد. نکته جالب توجه، تشبیه این خیالات به رقصی مستگونه است که تنها به یک رقص فیزیکی اشاره ندارد، بلکه انعکاسی از «سماع» درونی و روحانی است؛ حالتی از خلسه و وجد عرفانی که در آن، هر فکری در محضر عشق، به رقص و سرمستی میگراید و پرده از اسرار نهان برمیدارد.
راهکار:
برای درک عمیقتر این اشعار عرفانی، به مفهوم «سماع» در سنت مولویه و جایگاه آن در تجلی عشق الهی بپردازید. این رقص تنها یک حرکت فیزیکی نیست، بلکه نمادی از حرکت درونی و سیر و سلوک معنوی است.