دیگه از رفتن آدما تعجب نمیکنم... انگار وقتی یه نفر میاد ، فکر رفتنشو از همون روز اول میندازم توی سرم. تو مغزم با خودم میگم: ببین ، اینی که امروز اومد ممکنه فردا بره ؛ بیدلیل ، بیخداحافظی ، بیبرگرد. میتونی تحمل کنی؟ اگه میتونی بزار بیاد تو زندگیت! راستشو بخوای روزای اولِ رفتنش حالم بده ، گریه میکنم و گاهیم دلم میگیره. ولی خب به خودم فقط اجازه همون یه روز غمبرک زدنو میدم ، از فرداش سعی میکنم بلندشم و به خودم برسم! ️