متن های زندگی / جدیدترین متن زندگی [تیر 1405]

من به خودم افتخار میکنم
که جنگجوی تنهای میدان
زمخت زندگیم بودم، افتخار میکنم
که فقط از خودم توقع داشتم
.و خودم برای خودم بس بودم
به خودم افتخار میکنم
که گوشه‌ای ننشستم
،و فقط نخواستم.من خواستم
بلند شدم، ایستادم، قدم برداشتم، دویدم
، و برای خواسته‌هام جنگیدم. بارها زمین خوردم
، شکستم،باختم، سقوط کردم، اما دوباره ایستادم
با هیولای دردها و محدودیت‌ها و
نشدن‌ها مقابله کردم
، و برای احتمالات مأیوس‌کننده‌ای که بود

و پوست احساساتشان ضخیم‌تر می‌شود
و سخت واکنش نشان می‌دهند
، به هیجان‌های معمول
راحت خوشحال نمی‌شوند
و راحت اعتماد نمی‌کنند
. و راحت دل نمی‌بندند به هیچ‌کس
،آدم‌ها که سنشان بیشتر می‌شود
آنقدر فرو می‌ریزند و از نو می‌سازند
که یاد می‌گیرند هیچ فرو ریختنی پایان راه نیست
و سخت نگران می‌شوند
و سخت دلتنگ می‌شوند و
،سخت از رفتن‌ها و نداشتن‌ها دلگیر
چون آنقدر از دست داده‌اند و نگرانی کشیده‌اند

،و پرنده‌ی کوچکی که چه بی‌خیال و خوشبخت
.در وسعت بی‌انتهای آن می‌رقصد
چشمانت را ببند و نفسی عمیق بکش
و با خودت بگو قرار نیست تمام روز و
سال و ماه و هفته‌ام را
به موفقیت مطلق فکر کنم، آنقدر
. که از هیچ‌ چیز لذت نبرم
گاهی مشغولیت‌های زندگی
را از لیست اولویت‌هایت خارج کن، رها شو
...در آرامش محض و از رهایی‌ات لذت ببر