ویکتور فرانکل توی کتاب انسان در جستجوی معنی میگه : اما، دلیلی نبود که برای اشکهامون خجالت بکشیم، چون اشکها شاهدِ شجاعتمون بودن، شجاعتِ تحمل دردهامون ...!
نزار قبانی یه تعریف قشنگ داره از آدمهایی که معجزه وار وارد زندگیمون شدن که میگه: «تولد من تویی و پیش از تو یاد نمی آورم که وجود داشتم» و به نظرم یکی از نزدیکترین تجربه ها به این متن رو شاملو داشته... شاملویی که قبل از آشنایی با آیدا ظاهرا میخواسته خودکشی کنه... و پس از اومدن آیدا به زندگیش نوشت: آیدا فسخِ عزیمتِ جاودانه بود...🦋️