از زمانی که نسبت به سرنوشتم صبور و حتی بیتفاوت شده بودم، زندگانی هم با من سازش بیشتری نشان میداد. انسان با همه کشش و کوششها، به چیزهایی که بیشتر در پی آنهاست، کمتر میرسد...
لحظه به لحظه دلتنگی هایم بیشتر میشود و قلبم شکسته تر تورا نگاه میکنم و میبینم که چیزی از رفتنت باقی نمانده و در خودم فرو میریزم و اشک ها خفه ام میکند مطمئنا بدون تو توانی برای نفس کشیدن پیدا نخواهم کرد.️