میدونی درد هایمان را فریاد میزنیم خسته ایم از دیده نشدن ها و توجه نکردن هرچه درد هایمان را بیشتر نشان میدهیم مانند افتادن در باتلاق وجودمون بیشتر غرق میشویم اما نباید غرق بشویم دنبال مقصر درد هایمان باشیم باید دور شویم از دیگران و نزدیک شویم به خودمان باید خودمان درمان درد هایمان باشیم️
و شاید پاییزحکایت عشق زنجیروار برگهاست هر کدام به خاطر دیگری خود را به زمین میاندازند و صدای خشخش خرد شدنشان در زیر پای ما آخرین پچپچهای «دوستت دارم» است...🤍🌸️