آرزوی حذف خاطرات از دل؛ آیا ممکن است؟:
جالب است بدانید نوروپلاستیسیته به ما اجازه می‌دهد خاطرات را بازنویسی کنیم، اما حذف کاملِ یک خاطرهٔ عاطفی مثل پاره‌کردن یک نقشه‌ی قدیمی است - مسیرهای جدید می‌سازد، نه اینکه نقشه را ناپدید کند. تحقیقات روی پروپرانولول نشان داده می‌توان احساس ترس را از خاطره جدا کرد، نه خود خاطره را. واقعاً اگر دکمه‌ای بود، کدام خاطره را اول پاک می‌کردید؟
راهکار:
این آرزو ریشه در مکانیزم بقای مغز دارد: خاطرات دردناک همان‌قدر که آزاردهنده‌اند، به ما یاد می‌دهند از تکرار اشتباه جلوگیری کنیم. شاید به‌جای دکمه حذف، یک دکمه «آرشیو هوشمند» لازم است تا تلخی را نگه دارد اما زخم را نبندد.