_ با شخصیت هایی که توی رمان خوندیم همزیستی کردیم و بزرگ شدیم؛ اما در پایان، تمام شخصیت های داستان، ما رو تنها میذارن با جمله ی "همه تا آخر عمر به خوبی و خوشی زندگی کردند."
لعنت به اون کلمه هایی که تو رو یادم میندازن.. لعنت به اون جاهایی که باهم رفتیم.. لعنت به همه ی اون خاطرات خوبی که باهم ساختیم.. لعنت به همون خاطره ها که الان شده سوهان روحم.. #حرف_دل️
"عاشق شدن مثل گوش دادن به صدای پیانو توی کافهی شلوغ میمونه.... اگه بخوای به اون صدای قشنگ گوش کنی باید چشمهات رو ببندی و از بقیهی صداها بگذری و اونها رو نشنوی، صدای خندهها، گریهها، به هم خوردن فنجونها… تو واسهم اون صدای قشنگ بودی که من به خاطرش هیچ صدایی رو نشنیدم."