《منهم در تردیدم ، من در این عرصهٔ آغشته به بغض لب ِ خندان دیدم ، چشم گریان دیدم ، گریه کردم اما بارها خندیدم !!' رمز بیداریرا پشت بیخوابی این ثانیهها فهمیدم تو به آمار زمین مشکوکی¿ من به دلهای زمین مشکوکم¡》‹📖'🔗›
وقتی یکی رو از دست میدی تجربه اولینها در نبودنش شکنجه است.با خودت میگی: چطوری غذا بدون اون از گلوم پایین رفت؟چطور تونستم بخوابم؟اولین بار جلوی ایینه میری میگی چرا هستم؟چرا رفت ومن نمردم؟و نمیمیری،باز شب میشه،صبح میشه،میخوری،میخوابی،حتی میخندی واین اجبار،بیرحمانهترین بازی زندگیه..!🖤️