ماه کسی نباش که چشمش دنبال ستارههاست؛ نشانههای عشق یکطرفه:
در روانشناسی رابطه، این جمله دقیقاً به «پدیده گزینه دوم» اشاره داره. تحقیقات نشون داده افرادی که در رابطه نقش «پشتیبان عاطفی» رو دارن (مثل ماه که نور میده اما کسی بهش نگاه نمیکنه) ۶۷٪ بیشتر دچار اضطراب جدایی میشن. جالب اینجاست که مغز ما در مواجهه با این عدم تقارن، دوپامین و اکسی توسین رو بهطور ناهماهنگ ترشح میکنه و باعث وابستگی بیشتر میشه. سوال اینجاست: آیا تا حالا متوجه شدی که خودت نقش «ماه» رو برای کسی بازی میکنی که چشمش آسمون دیگهای رو میبینه؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهای دیگه دید: گاهی ما ناخواسته نقش «ماه» رو بازی میکنیم چون خودمون هم به کسی دل بستهایم که چشمش دنبال ستارههای دیگهست. پس شاید بهتره اول ببینیم خودمون برای کی «ماه» شدیم و بعد تصمیم بگیریم که «ستاره» کی باشیم.