وَ اسیر ِ غمُ وتنهاییُ و رویا شُده اَم
خاطراتَت مثل یک سایه به دنبال ِ من ُو
هر کُجا یاد تو آنجاست به آنجا شُده اَم
رودی از عشقُ و محبّت ز مَن آمد به دَرَت
با هَمه کوچکی اَم عازمِ دریا شد ه اَم
اَهلِ " بَم شَهر" چه دانَند ز اندوهُ و فراغ
بی تو آوار ترین شَهرَک دُنیا شُده اَم
بودنَت مُعجزه ای بودُ و نَبودت ته عَجز
کاش می دیدی که بعد ِ تو چه تَنهاشده اَم️