معنی بیت «این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست»:
این بیت از مشهورترین نمونههای «جنون عرفانی» در ادب فارسی است. در روانشناسی، پدیدهای به نام «تغییر حالت هشیاری» در تجربههای عرفانی ثبت شده که فرد مرزهای عقل معمولی را کنار میزند. جالب این که مولانا در مثنوی میگوید: «عقل جزوی، عقل را بفروختهست». آیا این «دیوانگی» در واقع عقلانیتی برتر نیست که جهان مادی از درک آن عاجز است؟
راهکار:
این بیت به نوعی «جنون عشق الهی» را به تصویر میکشد؛ در عرفان اسلامی، عشق به امام حسین نماد تسلیم عقل در برابر حقیقت است. برای درک عمیقتر، میتوانید به شرحهای عرفانی این بیت در دیوان حافظ یا اشعار محتشم کاشانی مراجعه کنید.