تسلی دلخوری: همیشه یک نفر کنارته:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد که فقط حضور فیزیکی یک فرد قابل اعتماد میتواند فعالیت قشر کمربندی قدامی (مرکز پردازش درد) را تا ۴۰٪ کاهش دهد. این پدیده «بافر اجتماعی» نام دارد و حتی در نوزادان هم دیده میشود. سوالی که پیش میآید: آیا تا به حال دقت کردهای که کدام همراه، عمیقترین تسکین را به تو داده؟
راهکار:
این دیدگاه میتواند یادآور این باشد که درد از دیگران بخشی از زندگی است، اما تمرکز روی حضور افرادی که واقعاً کنارت هستند، بار آن را سبکتر میکند. شاید ارزشش را داشته باشد که هر بار دلگیر شدی، یک لحظه به این فکر کنی چه کسانی بیچشمداشت پشتت ایستادهاند.