ترک شدن توسط دوست

سخت‌تر از شکست عشقی: ترک بی‌دلیل رفیق:

رفیق واقعی کسی است که درکت کند نه اینکه ترکت کند:

تحقیقات روان‌شناسی می‌گویند مغز انسان طوری سیم‌کشی شده که جدایی از یک دوست نزدیک را مشابه درد فیزیکی پردازش می‌کند. همان نواحی (ACC و اینسولا) که به سوختگی یا ضربه واکنش نشان می‌دهند، با ترک شدن توسط یک رفیق فعال می‌شوند. جالب اینجاست که اثر دارونما برعکس هم کار می‌کند: باور به اینکه کسی واقعاً رفیق توست، سطح کورتیزول را پایین می‌آورد. حالا سوال: آیا تا به حال شده یک «ترک‌کننده» بعداً معلوم شود بهترین کاری بود که برایت کرد؟

راهکار:

این جمله به خوبی تلخی یک تجربه رو نشون میده. گاهی جدا شدن از آدم‌هایی که عمیقاً درک‌مان نمی‌کنند، در بلندمدت به نفع سلامت روانی‌مان است. شاید بتوانی به جای تمرکز بر رفتنشان، بنویسی که چه نشانه‌هایی قبل از ترک کردن وجود داشت که نادیده گرفتیم؟ این کار به دیگران کمک می‌کند زودتر آدم‌های اشتباه را بشناسند.