رفاقت یک‌طرفه

رفاقت یک‌طرفه؛ وقتی دوستان منفعت‌طلب پیاده می‌شوند:

ارسطو دوستی را سه‌گونه می‌دید: منفعت، لذت، فضیلت. دوستی منفعتی مثل قرارداد موقت است و با تغییر شرایط باطل می‌شود. پژوهش‌های شبکه‌های اجتماعی هم نشان می‌دهد پیوندهای ابزاری سریع‌تر از پیوندهای ارزشی فرو می‌پاشند. پس «پیاده شدن» بعضی‌ها، نه پایان رفاقت، که آشکارشدن نوع قرارداد بود. چند نفر از رفقایت ذیل دسته سوم می‌گنجند؟

راهکار:

این جمله نه دربارهٔ بدی تو، که دربارهٔ قراردادهای پنهان آدم‌هاست: بعضی رفاقت‌ها بیمهٔ موقعیت‌اند، نه پیوند. وقتی نفع عوض می‌شود، آدم‌ها هم مسیرشان را عوض می‌کنند؛ این لزوماً خیانت نیست، تغییر معادله است. مرز میان «رفیق» و «همسفر» همین‌جاست.