اگر واقعاً دوست داشت میآمد؛ نشانههای بیتوجهی در عشق:
در روانشناسی به این پدیده «سوگیری تأیید عاطفی» میگویند: مغز ما نشانههای امید را بزرگ میکند و حقایق را نادیده میگیرد تا از درد جدایی جلوگیری کند. جالب اینجاست که تحقیقات نشان داده افرادی که درگیر عشق یکطرفه هستند، همان مسیرهای عصبی را فعال میکنند که معتادان به مواد مخدر هنگام ترک. یعنی اعتیاد به امید، واقعیتر از خود رابطه است. حالا سؤال اینجاست: آیا میتوانی این اعتیاد را بشکنی؟
راهکار:
این متن یک واقعیت تلخ را به تصویر میکشد: آدمی که واقعاً عاشق باشد، راهی برای بودن پیدا میکند. شاید وقت آن رسیده که این انرژی عاطفی را به سمت خودت برگردانی و به جای انتظار برای کسی که نمیآید، روی ساختن ارزش خودت سرمایهگذاری کنی. یک سؤال برای فکر کردن: چقدر از این اشکها برای خودِ توست و چقدر برای تصویری که از او ساختهای؟