راز گریه و دلتنگی در شعر هوشنگ ابتهاج:
دانشمندان کشف کردهاند که اشکهای احساسی ترکیب شیمیایی متفاوتی با اشکهای خشکی چشم دارند: آنها دارای منگنز و هورمون پرولاکتین هستند که در زمان استرس ترشح میشود. پس گریه کردن نه فقط یک واکنش عاطفی، بلکه یک مکانیسم سمزدایی بدن است. جالب اینجاست که انسان تنها پستانداری است که از غم گریه میکند. شاید نیاز به شانه، اشارهای به نیاز به آینهای برای دیدن خود در اشکهایمان باشد؟
راهکار:
تحقیقات نشان میدهد گریه نه تنها تنش را کاهش میدهد، بلکه هورمونهای استرس را از بدن دفع میکند. شاید این شعر دقیقاً همان لحظهای را توصیف میکند که بدن نیاز به یک تخلیه فیزیولوژیکی دارد؛ پس اگر شانهای نیست، میتوانی با نوشتن یا گوش دادن به یک موسیقی غمگین، همان فرآیند را شروع کنی.