شانه‌هایت ساعتی چند؛ بهای همدلی در تنهایی:
گریه‌ی تنهایی و گریه‌ی اجتماعی از نظر شیمیایی متفاوت است: اشک ناشی از استرس، کورتیزول و لوسین-انکفالین ترشح می‌کند و نوعی خودبی‌حسی طبیعی است. در نظریه‌ی دلبستگی، شانه‌ی امن فقط زمانی اثر آرام‌بخش دارد که حضور آن قابل پیش‌بینی و بدون قضاوت باشد؛ به همین دلیل رابطه‌ای که امنیت بدهد کمیاب‌تر از پول است. آیا مغز شما هم برای گریه به یک ناظر امن نیاز دارد؟
راهکار:
این متن اقتصادِ اشک را مطرح می‌کند: وقتی گریه هزینه‌دار می‌شود، همدلی دیگر رابطه نیست، کالاست. از نگاهی دیگر، «خرید شانه» یعنی نیاز به امنیت عاطفی چنان شدید شده که حاضریم برای لحظه‌ای تکیه‌گاه پول بدهیم؛ اما چون قیمت‌گذاری بر آرامش ممکن نیست، این جمله یک طنز تلخ می‌سازد.