مرگ تدریجی روح و خاموشی احساسات درونی:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «بیحسی عاطفی» (Emotional Numbing) وجود دارد: وقتی ضربه روانی آنقدر عمیق است که مغز برای محافظت، کل سیستم احساس را خاموش میکند. جالب اینکه این مکانیسم در کهنالگوهای اسطورهای هم هست؛ قهرمان قبل از تولد دوباره باید «مرگ روح» را تجربه کند. آیا این مرگهای کوچک، تمرینی برای یک رستاخیز بزرگترند؟
راهکار:
گاهی آنچه «مرگ روح» مینامیم، درواقع یک سپر دفاعی مغز است: فروپاشی روانی موقت برای بقا. این خاموشی همان بیحسی عاطفیای است که در تروما دیده میشود و میتواند آغازگر زایش دوباره باشد، نه پایان.