وقتی خواسته دیر میرسد و ذوقش از بین میرود:
دوپامین نه با رسیدن به خواسته، بلکه با فاصلهی انتظار ترشح میشود؛ اوج لذت دقیقاً همان لحظهای است که احتمالِ رسیدن را باور میکنی. اگر نتیجه دیر بیاید، مغز آن را از مدار پاداش جدا میکند و همان خواسته، دیگر هیجان نمیسازد. به همین دلیل بعد از بیخیالی، رسیدنش بیتفاوت است.
راهکار:
شاید چیزی که بعد از اوج اشتیاق میرسد، دیگر همان خواسته نیست؛ چون بخش بزرگی از خواستن، خودِ انتظار و تصورش است. مغز بعد از فروکش کردن هیجان، همان نتیجه را بیگانه میشمارد و برایش پاداشی در نظر نمیگیرد.