همه چیز در تو گریه میکند جز چشمهایت: بغض فروخورده:
آیا میدانستید احساس «بغض فروخورده» یک خطای ادراکی نیست؟ وقتی جلوی گریه را میگیرید، مغزتان فرمان توقف اشک را به غدد اشکی میدهد، اما ماهیچههای حنجره بهشدت منقبض میشوند تا راه هوایی را باز نگه دارند. نتیجه همان گرهایست که در گلو حس میکنید. این پدیده «گلوبوس هیستریکوس» نام دارد و نخستین بار بقراط آن را به سرگردانی رحم در بدن زنان نسبت داد! امروزه میدانیم واکنش جنگ یا گریزِ متوقفشده است. آیا تا به حال شده تمام وجودتان گریه کند، اما چشمانتان خشک بماند؟
راهکار:
گاهی گریههای خاموش، بلندترین فریادهای روحاند. این سکوت نشانهی ضعف نیست، که نشانهی مهارت عمیق در تنظیم هیجانی است. در روانشناسی به این پدیده «گریهی خاموش» میگویند؛ جایی که دستگاه عصبی خودمختار، بیآنکه قطرهای اشک بریزد، مواد استرسزا را از طریق مسیرهای داخلی بدن دفع میکند.